کانون فرهنگی هنری وپایگاه مقاومت بسیج انصار المهدی

کانون فرهنگی هنری وپایگاه مقاومت بسیج انصار المهدی

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 🌹﷽🌹

سلام علیکم🌷
کانون فرهنگی هنری وپایگاه مقاومت بسیج انصارالمهدی مسجدسادات شهرک طالقانی بندرماهشهر به مدت بیش ازبیست سال در زمینه های مختلف فرهنگی بالاخص ترویج دینداری درحال فعالیت است.این مرکزفرهنگی با پشتوانه ی معنوی امام زمان علیه السلام توانسته افراد کثیری از یچه های محل را به سطوح بالایی از علم ومعرفت سوق دهد ومنشاءبرکات زیادی برای اهالی شهرک وشهرستان باشد.
موسس این مرکز فرهنگی در درجه ی اول استاد یحی آلبوغبیش است.وادامه دهنده ی مسیرولایت مداران مجموعه ی بانشاطی ازجوانان این مسجد میباشند.
این وبلاگ نیز برای معرفی کانون وپایگاه وتمام انچه که در آن اتفاق می افتدراه اندازی شده است.

«مسجد» یا «پارک»!؟

پنجشنبه, ۱۸ آبان ۱۳۹۶، ۱۰:۴۳ ب.ظ

بسم الله الرحمن الرحیم

«مسجد» یا «پارک» !؟

یک شب در خوابگاه دبیرستان با برادر عزیز آقا علیرضای چولائی درباره مسائل فرهنگی صحبت می کردیم. کرسی آزاد اندیشی برای اون سن زیادیه ولی می تونم بگم یه مباحثه جدی و خوب شکل گرفته بود. بحث اونقدر بالا گرفته بود که برای همدیگه تایم می گرفتیم تا بحثمون منظم بشه. بقیه بچه های توی نمازخونه هم نگاه می کردن و گاهی یکی از ما ها رو تأیید می کردن و گاهی هم نظر می دادن.

یکیمون می گفت درست اینه که توی مسجد کار کنیم و اونجا رو خالی نکنیم. اون یکی می گفت باید بریم بیرون مسجد و غیر مسجدی هارو هدایت کنیم و اونا مخاطب اصلی کار فرهنگی هستن که تو جا هایی مثل پارک ها سینما ها و غیره هستن.

دلیل من این بود که ما باید ابتدائا درون رو تقویت کنیم. و تا نیروی خودمون رو حفظ و تقویت نکنیم به بیرون پرداختن و جذب دیگران سالبه به انتفاء موضوعه (یعنی منتفیه-این اصطلاح های قلبه سلمبه رو اون موقع خیلی بلد نبودم). پس ما باید مسجد و نیرو های مسجد رو تقویت کنیم تا از درون استحاله نشیم و بعد بریم سراغ مرز ها. ولی آقا علیرضا می گفت ما اگر بیایم داخل خونمون و در رو ببندیم دشمن هر روز جلوتر میاد و دایره محاصره فرهنگی تنگ تر میشه و آخرش همون مسجدی ها رو هم نمی تونیم نگه داریم. پس ما باید تهاجمی کار کنیم. و بریم بیرون مسجد توی پارک و اونا رو جذب کنیم تا اون جا ها رو دشمن نگیره.

ولی الآن با اجازه آقای چولائی می خوام بگم هر دوی ما درست می گفتیم و دغدغه مون درست بود اما از جهتی هم اشتباه می کردیم. و اصلا هردومون داشتیم دو جهت از یک چیز رو می دیدیم و توصیف می کردیم. و اون مسجد بود.

مسجد سنگر کار فرهنگیه یعنی مسجد خط مقدمه. البته مسجدی که صرفا محدود به افرادی که درونش هستن نباشه و برنامه اش برای همه مردم و جذب اونا باشه. مسجدی که محدود به جغرافیای بنای خودش نباشه و محدوده اش همه شهر باشه. مسجدی که کار فرهنگی در اون به صورت جبهه ای و قرارگاهی باشه و اصلاح همه جهان مد نظرش باشه. اون موقع دیگه این مسجد و مسجدی همه جا هست. هم توی پارک هم توی مدرسه هم تو سینما هم توی خیابون هم توی کوچه. البته در این صورت افرادی که میخوان بقیه رو درست کنن خودشون پشتوانه ای دارن که به اون تکیه بدن و منبعی دارن که از اون هدایت بشن و خودشون گمراه نشن و روز به روز خودشون هم جلو برن. و به اصطلاح به کُر وصلن.چنین مسجدی هم نیروی خودی رو پشتیبانی می کنه و خط نیرو های حزب اللهی رو تقویت می کنه و هم روز به روز مرز ها رو جلو تر میبره و سنگر های جدیدی رو فتح میکنه. لازمه همچین مسجدی اینه که کارهاش در سطح های مختلفی باشه هم عمقی هم سطحی، هم جذبی هم تثبیتی، هم تربیتی هم آموزشی و... . شاید به چنین مسجدی باید گفت «مسجد طراز انقلاب».

نظرات (۱)

  • امیر علوی
  • سلام علیکم
    احسنت...
    بسیار عالی...
    ای کاش همه ی مساجد شامل این توصیفاتی که فرمودید، شوند... اما افسوس که ....
    پاسخ:
    خواهش می کنم برادر.
    امیدوارم همه مساجد در این جهت به حرکت بیفتند.
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی